استاد خلیل اله خلیلی یکی از شاعران توانای افغانستان
گــــویید بـــه نـــوروز کـه امــسال نــیایـــــد
در کشور خونیــــن کــفنـان ره نـگشـــــایــــد
بـلـبـل بــه چمــن نـغــمــه شـــادی نـســرایـــد
مــــاتـم زدگان را لــــب پـــرخـنــده نــشایـــد
خون می دمد از خاک شهیدان وطن وای
ای وای وطن وای
گلگون کفنان را چه بهـــار و چــــه زمستــــان
خونین جگران را چه بیابـــان چـــه گلستــــان
در کشور آتـــــشزده در خـــــانــــه ویــــران
کس نیست زند بوسه به رخسار یتیمان
کس نیست که دوزد به تن مرده کفن وای
ای وای وطن وای
از سینه هر سنگ تو خون می دمد امروز
از خاک تو مستی و جنون می دمد امروز
آن لاله چی دیده که نگون میدمد امروز
وآن سبزه چرا زرد و زبون می دمد امروز
سرخ است به خون پا و سر و سرو و سمن وای
ای وای وطن وای
شعر استاد خلیل الله فوق العاده زیباست،چه آهنگ زیبا و غم انگیزی در خود نهفته است و چقدر حزن انگیز از ناملایمات و غم انسان های دردمند مظلوم سخن میگوید.چه تصویرسازی های غریبی دارد از تقابل آغاز بهار و زیبایی طبیعت و دل های شکسته و افسرده که از بی عدالتی و بی مهری در زمستان گرفتار شده اند زمستانی سرد و بی گرمای عشق و محبت و انسانیت.ای وای وطن وای وطن وای وطن وای
چه زیبا سروده چه پر درد و غم